Parowanie w niskiej temperaturze v-CT-ST-1000

Parowanie odnosi się do procesu parowania zachodzącego na powierzchni cieczy, zazwyczaj odnoszącego się do procesu odparowania części rozpuszczalnika w roztworze poprzez jego podgrzanie w celu zwiększenia stężenia składników nielotnych w roztworze lub procesu krystalizacji substancji rozpuszczonej z roztworu. Zasadniczo, im wyższa temperatura i większa powierzchnia cieczy, tym szybsze parowanie. Im niższe ciśnienie powierzchniowe, tym szybsze parowanie. Aby osiągnąć cel wysokiej wydajności i niskiego zużycia energii, urządzenia do parowania rozwijają się głównie w kierunku wysokiej sprawności wymiany ciepła, efektywnego wykorzystania ciepła, dużej powierzchni wymiany ciepła i wysokiego stopnia próżni, dlatego stopniowo powstały dwie kategorie urządzeń do parowania niskotemperaturowego oparte na technologii parowania wielostopniowego i technologii mechanicznej rekompresji pary.

Technologia parowania w niskiej temperaturze jest coraz powszechniejsza w naszej codziennej produkcji i życiu, na przykład w odsalaniu wody morskiej, zagęszczaniu soków owocowych, produkcji glutaminianu sodu itp., a także w innych aspektach separacji soli w ściekach, redukcji płynów obróbkowych, zagęszczania ciekłych odpadów galwanicznych, zagęszczania i suszenia cieczy macierzystej, suszenia odcieków ze składowisk odpadów, redukcji odpadów niebezpiecznych itp. Technologie te nie tylko charakteryzują się podstawowymi cechami parowania, ale także charakteryzują się coraz niższymi kosztami operacyjnymi technologii parowania w niskiej temperaturze.

Tryb ciągłego parowania, brak odpowietrzania i wyłączania systemu, większa oszczędność energii i wydajność.

W kontekście parowania nie można nie wspomnieć o zużyciu energii, a powszechnie wiadomo, że parowanie pochłania znaczną ilość energii w przemysłowym procesie produkcyjnym. Zwłaszcza w przypadku parowania wody, ciepło właściwe wody i ciepło parowania są bardzo duże, niezależnie od tego, czy chodzi o etap podgrzewania parowania, czy etap parowania, wymaga on dużych nakładów energii. Teoretycznie, odparowanie tony ścieków wymaga zużycia tony pary wodnej (świeża para kosztuje od 100 do 300 juanów), a jeśli wziąć pod uwagę problem strat ciepła, rzeczywiste odparowanie tony wody wymaga zużycia ponad 1,2 tony pary wodnej. Przy tak wysokim zużyciu energii, koszty operacyjne stały się przeszkodą dla stosowania technologii parowania. Jeśli nie jest ona wymagana przez główny proces produkcji, prawdopodobnie żadna firma nie jest skłonna wydać tak dużej kwoty na niewdzięczne działania.

Technologia parowania w niskiej temperaturze powinna stanowić istotny sposób rozwiązania problemu zużycia energii na tym etapie. Łączy ona w sobie szereg technologii w celu wzmocnienia warunków parowania, dzięki czemu parowanie może odbywać się przy stosunkowo niskich kosztach.